Η άεργος ισχύς, σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, ενώ επιβαρύνει το κύκλωμα όπως και η ενεργός ισχύς, δεν αποδίδει έργο προς το χρήστη του κυκλώματος.
Για το ίδιο όμως το κύκλωμα, τόσο ή άεργος όσο και η ενεργός ισχύς, είναι απαραίτητες για τα ίδια τα στοιχεία που το απαρτίζουν.
Από τα παραπάνω, λοιπόν, προκύπτει το συμπέρασμα, πως, οι χαρακτηρισμοί «άεργος» και «ενεργός» αποδίδονται από τον ίδιο το χρήστη του κυκλώματος βάσει του ποσού ενέργειας που απολαμβάνει από το κύκλωμα με τη μορφή επιθυμητού για το χρήστη έργου προς το ποσό ενέργειας στο οποίο έχει εισαχθεί στο κύκλωμα.
Αντιθέτως, το ίδιο το κύκλωμα, κανένα μέρος της διαθέσιμης ισχύος του δεν δύναται να χαρακτηρίσει θετικά ή αρνητικά, εφόσον, στο σύνολό της, είναι αυτή που το καθιστά ενεργό, ζωντανό.
Αν τώρα υποθέσουμε, πως, το εν λόγω κύκλωμα διαθέτει ένα συνειδησιακό κέντρο το οποίο του παρέχει τη δυνατότητα της αυτοσυνείδησης, η εικόνα που θα πλάσει το κύκλωμα για τον εαυτό του θα είναι ανάλογη του ετεροκαθορισμού του.
Δηλαδή, ένα πλήρως ετεροκαθοριζόμενο κύκλωμα, θα νιώθει τόσο χρήσιμο όσο χρήσιμο θα θεωρείται για το χρήστη του.
Και ένα τέλειο για το χρήστη κύκλωμα, είναι το κύκλωμα που μετατρέπει το σύνολο της διαθέσιμης ισχύος του σε ωφέλιμο για το χρήστη έργο.
Όμως, σε ένα τέτοιο κύκλωμα, η πραγματικότητα πίσω από την ετεροκαθοριζόμενη εικόνα του θα είναι αντιστρόφως ανάλογη, εφόσον, η αντικειμενική του υπόσταση, εξαρτάται άμεσα από την ενέργεια που αξιοποιείται από τις εσωτερικές ατομικές του ανάγκες για την εσωτερική και ατομική του ανάπτυξη.
Όσο λοιπόν πιο χρήσιμο θα είναι για το χρήστη του, τόσο πιο άχρηστο θα είναι για τον εαυτό του.
Και όσο πιο άχρηστο είναι για τον εαυτό του, τόσο πιο άχρηστο θα είναι για την εσωτερική και ατομική ανάπτυξη του συνόλου στο οποίο συμμετέχει.
Συνεπώς, σε ένα σύστημα χρήστη/κυκλώματος, η άεργος ισχύς, αποτελεί αρνητικό παράγοντα για το χρήστη, θετικό όμως για το ίδιο το κύκλωμα.
Ο παραπάνω στοχασμός, αποτελεί προσπάθεια σκιαγράφησης του πεδίου της λογικής απ' την οποία πιθανόν να προκύπτουν οι αναρτήσεις αυτού του ιστολογίου.
Μιας λογικής, η οποία φιλοδοξεί να διαρρήξει τα πλαίσια της κατεστημένης άποψης ως προς την ερμηνεία των δεδομένων, λαμβάνοντας ενίοτε και την άποψη των ίδιων των δεδομένων.
Ο γράφων, ο οποίος αποτελεί φορέα αυτής της λογικής, τα τελευταία χρόνια διατηρεί μιαν ιδιαίτερη στάση ζωής και μιαν ιδιαίτερη άποψη περί των πραγμάτων, εξαιτίας της οποίας πολλοί «χρήστες» του θα τον αποκαλούσαν άεργο.
Για αυτούς όμως τους «χρήστες» του, άεργος θέλει και να είναι.
Για το ίδιο όμως το κύκλωμα, τόσο ή άεργος όσο και η ενεργός ισχύς, είναι απαραίτητες για τα ίδια τα στοιχεία που το απαρτίζουν.
Από τα παραπάνω, λοιπόν, προκύπτει το συμπέρασμα, πως, οι χαρακτηρισμοί «άεργος» και «ενεργός» αποδίδονται από τον ίδιο το χρήστη του κυκλώματος βάσει του ποσού ενέργειας που απολαμβάνει από το κύκλωμα με τη μορφή επιθυμητού για το χρήστη έργου προς το ποσό ενέργειας στο οποίο έχει εισαχθεί στο κύκλωμα.
Αντιθέτως, το ίδιο το κύκλωμα, κανένα μέρος της διαθέσιμης ισχύος του δεν δύναται να χαρακτηρίσει θετικά ή αρνητικά, εφόσον, στο σύνολό της, είναι αυτή που το καθιστά ενεργό, ζωντανό.
Αν τώρα υποθέσουμε, πως, το εν λόγω κύκλωμα διαθέτει ένα συνειδησιακό κέντρο το οποίο του παρέχει τη δυνατότητα της αυτοσυνείδησης, η εικόνα που θα πλάσει το κύκλωμα για τον εαυτό του θα είναι ανάλογη του ετεροκαθορισμού του.
Δηλαδή, ένα πλήρως ετεροκαθοριζόμενο κύκλωμα, θα νιώθει τόσο χρήσιμο όσο χρήσιμο θα θεωρείται για το χρήστη του.
Και ένα τέλειο για το χρήστη κύκλωμα, είναι το κύκλωμα που μετατρέπει το σύνολο της διαθέσιμης ισχύος του σε ωφέλιμο για το χρήστη έργο.
Όμως, σε ένα τέτοιο κύκλωμα, η πραγματικότητα πίσω από την ετεροκαθοριζόμενη εικόνα του θα είναι αντιστρόφως ανάλογη, εφόσον, η αντικειμενική του υπόσταση, εξαρτάται άμεσα από την ενέργεια που αξιοποιείται από τις εσωτερικές ατομικές του ανάγκες για την εσωτερική και ατομική του ανάπτυξη.
Όσο λοιπόν πιο χρήσιμο θα είναι για το χρήστη του, τόσο πιο άχρηστο θα είναι για τον εαυτό του.
Και όσο πιο άχρηστο είναι για τον εαυτό του, τόσο πιο άχρηστο θα είναι για την εσωτερική και ατομική ανάπτυξη του συνόλου στο οποίο συμμετέχει.
Συνεπώς, σε ένα σύστημα χρήστη/κυκλώματος, η άεργος ισχύς, αποτελεί αρνητικό παράγοντα για το χρήστη, θετικό όμως για το ίδιο το κύκλωμα.
Ο παραπάνω στοχασμός, αποτελεί προσπάθεια σκιαγράφησης του πεδίου της λογικής απ' την οποία πιθανόν να προκύπτουν οι αναρτήσεις αυτού του ιστολογίου.
Μιας λογικής, η οποία φιλοδοξεί να διαρρήξει τα πλαίσια της κατεστημένης άποψης ως προς την ερμηνεία των δεδομένων, λαμβάνοντας ενίοτε και την άποψη των ίδιων των δεδομένων.
Ο γράφων, ο οποίος αποτελεί φορέα αυτής της λογικής, τα τελευταία χρόνια διατηρεί μιαν ιδιαίτερη στάση ζωής και μιαν ιδιαίτερη άποψη περί των πραγμάτων, εξαιτίας της οποίας πολλοί «χρήστες» του θα τον αποκαλούσαν άεργο.
Για αυτούς όμως τους «χρήστες» του, άεργος θέλει και να είναι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου